Grootmeesters zijn ook maar mensen

Over blunders in de grootmeesterpraktijk is in schaakboeken meestal niet veel te vinden. En als er al blunders worden vermeld dan zijn het meestal misrekeningen in een variant met een diepte van 5 zetten of meer. Wij gewone schaakstervelingen kunnen dan slechts verbaasd zijn dat schaakmeesters zoiets een blunder noemen. Een stuk weggeven in één of twee zetten, of mat in twee over het hoofd zien dat vinden wij een blunder.

Op dinsdag 29 november 2011 mocht ik getuige zijn van een blunder van maar liefst twee schaakmeesters tegelijk die maar liefst vier zetten duurde. En dan ook nog een blunder die wij armzalige onderbondspelers ook als zodanig beschouwen.

Ik zat op playchess.com te kijken naar een potje tussen ene Grasi en onze landgenoot Jan Smeets. Beiden hebben een snelschaakrating van ongeveer 2800. Na 23 zetten hadden de heren de volgende stelling bereikt.

Wit speelde 24. Pe5. Deze zet houdt een dreiginkje in. Zien jullie het? Nou, Jan Smeets niet. Hij speelde 24. …., Pf7??? Let wel beide heren hadden nog ruim anderhalve minuut op hun klok! De witspeler ziet echter ook het buitenkansje niet en speelt 25. f4. Gelukkig, nu kan onze Jan even zijn koning verplaatsen en het dodelijke schaakje op d7 er uit halen. Waaaaat? Hij speelt 25. …, Pd6. Zonder te blikken of te blozen. Tenminste dat kun je op internet niet zien. Nu dan Grasi, laat zien hoe goed je bent en zet dat paard op d7. Oooh, hij ziet het nog steeds niet, en speelt Th3. Onder andere omstandigheden een prima zet maar als je deze zet doet als je simpel een dame kunt winnen is ie niet zo goed. Zo zie je maar weer alles is relatief. Onze Jan heeft nu iets creatiefs bedacht. Hij haalt het schaakje er nog steeds niet uit maar valt nu de dame van zijn tegenstander aan: Pd4. Voor wat hoort wat. Grasi denkt daar echter anders over, en brengt zijn dame fluks in veiligheid met Dc2. Jan maakt zich kennelijk meer zorgen over zijn pion op h5. Hij speelt h4, want dan staat het pionneke twee keer gedekt. Ha, ha, denkt Grasi, dan val ik hem nog een keer aan: Te-h1. Jan heeft nog anderhalve minuut en begint nu te denken. Nog een minuut, nog een halve minuut, nog tien seconden. Hij gaat door zijn vlag! Heeft hij het ontdekt en zichzelf uit schaamte iets aangedaan? Ja, daar kun je om lachen, maar schakers zijn gevoelige mensen, en je kunt op je beeldscherm niet zien wat zich in huize Smeets afspeelt. Maar gelukkig, een poosje later zie ik hem weer spelen.

Volledig naar waarheid weergegeven door Han Kuik