Spanning tot de laatste seconde

Het duel tussen Han Kuik en Sjaak Piest in de 7^e ronde van de interne competitie van de Schaakvereniging Borne kreeg een bijzondere climax doordat een remiseaanbod van Han Kuik in de tijdnoodfase pas tijdens de allerlaatste seconde door Sjaak werd geaccepteerd. Voor Han en de toeschouwers leek het of Sjaak niet in de gaten had dat hij door zijn vlag zou gaan, maar Sjaak gaf aan dat hij het echt wel onder controle had gehad. Overigens kwam Han goed weg met deze uitslag, want zijn aanvankelijke druk op de zwarte stelling ging ten koste van een versplinterde pionnenstructuur. Helaas voor hem lukte het net niet door te drukken. Langzaam maar zeker worstelde Sjaak zich los, werden zijn paarden sterker en werd het loperpaar van Han gedegradeerd tot onbetekenende figuren langs de zijlijn. Lange tijd deed Sjaak prima zetten, sloeg terecht tweemaal remise af en bereikte een gezonde pion voorsprong. Net toen hij de partij had kunnen beslissen met een tweede pionwinst verzuimde hij dit echter. Han zag zijn kans schoon, dreigde een pion terug te winnen en bood voor de derde maal remise aan. Dit werd zoals hierboven beschreven op niet-alledaagse wijze geaccepteerd. Paul Formanoij kraakte de koningsvleugel van Frans Veltkamp met een pionnenstorm. Toen de kruitdampen waren opgetrokken na een spectaculaire fase had Paul enkele pionnen voorsprong, maar moest hij uitkijken voor eeuwig schaak. Met een fraaie damezet (waarmee hij dwars door de andere dame heen keek naar een matveld aan de andere kant van het bord) maakte Paul aan die illusie van Frans een eind. Henk Eillert kreeg de beheersing over de open b-lijn tegen Guus Nolte. Het kostte wat tijd om zijn stelling te verzilveren, maar in feite was Guus vrijwel kansloos. Nico Hilderink en Lex Griffioen kwamen na stukkenruil op grote schaal tot een snelle en bloedeloze remise. Frits van Dorp was tot tweemaal toe gul met het nodeloos weggeven van een kwaliteit tegen Ben ten Dam en besloot daarna de stukken maar weer in het doosje te doen.

In ronde 8 kon Han Kuik door een slappe openingsaanpak van Jos Muller het initiatief grijpen, een pion winnen en uiteindelijk afwikkelen naar een gewonnen eindspel. Jos hielp daarbij nog een handje door het laatste stuk af te laten ruilen. Met deze paarden nog op het bord was de remisemarge ruimer geweest. Han moest flink vooruit rekenen, maar alles klopte precies. Norbert Waanders bleef in zijn spoor door Sjaak Piest te verslaan. Daar zag het lang niet naar uit. De ingewikkelde openingsvariant kostte Norbert erg veel tijd. Zijn ontwikkeling bleef ook nog achter, maar na een onzorgvuldigheid van Sjaak kon hij met een gemeen pionzetje diens paard in verlegenheid brengen. Sjaak besloot uiteindelijk (ten onrechte) om die dan maar te offeren, maar hij had zich daarbij verrekend, zodat Norbert opeens een simpele gewonnen stelling overhield. Die was daar (met het oog op zijn klok) niet rouwig om. Sjaak liet het zich niet meer bewijzen en gaf op. Cor van Bree kreeg met wit de drakenvariant van het Siciliaans tegen zich, een systeem dat hij zelf vaak met zwart speelt. Hierdoor was hij niet onder de indruk van het (standaard-)offer op c3 van zijn tegenstander Nico Hilderink. Na twee mindere zetten van Nico wist Cor de stelling naar zijn hand te zetten en met vrij nauwkeurig spel trok hij de partij naar zich toe. Voorlopig lijkt het niet het seizoen van Nico te gaan worden. Voor de topposities heeft hij een verrekijker nodig. Twee spelers speelden pas hun eerste partij van het seizoen in deze ronde, de een met meer succes dan de ander. Bert Schuijl won van Frits van Dorp, Johan Alberts verloor van Joop Naatje.