Schaakvereniging Borne

Konden we vorig jaar WSG-2 nog van het kampioenschap afhouden. (we werden toen zelf de kampioen) Dit jaar liet WSG zich niet weer de kaas van het brood eten. De Winterswijkers  waren naar Borne gekomen om minimaal 2,5 bordpunt op te halen en dat is ze ruimschoots gelukt. De mooie speelzaal van het Kulturhus was het decor van de kampioenstrijd.
Paul vestigde deze keer alle records. Wellicht wat onwennig aan het eerste bord en niet met de favoriete kleur offerde hij op de 7de set een paard op wits f2 veld. Paul meende het paard met een extra bonus pion zo terug te kunnen winnen. Dat was niet zo. Erger nog, de pion was giftig en dat leidde op de 9de set tot dameverlies. 0-1 .  Cor kreeg een remise aangeboden, die hij, naar mijn idee wat gemakkelijk aannam.  Omdat WSG-2 opstelling er uit zag als door een lot bepaald, had Werner een tegenstander die 300 ratingpunten meer was. Dat houd niet in dat hij  de aanval op zijn koningsstelling had kunnen pareren, maar dat is nu net het klasseverschil.    Dat dit niet altijd geldt bewees Thomas die voor de tweede maal op bord 8 zijn tegenstander met 300 ratingpunten meer, onderuit haalde.  Een pion verschil, veroverd in het middenspel, bracht Thomas na wat ingewikkelde manoeuvres, naar een gewonnen eindstelling. WSG-2 had hiermee de benodigde punten binnen en kon zich definitief kampioen noemen. Tussenstand 1,5-2,5.
Ook Norbert had een zwaargewicht als tegenstander en zette een nette remise neer.  Patrick had het op papier wat gemakkelijker, maar kon het niet in harde cijfers omzetten en hield het op remise. Henk had een kwaliteit minder in het eindspel, maar was overduidelijk niet tevreden over zijn aanpak en die leidde tot een verloren positie.  Als laatste was Jos nog bezig tegen wat normaal de eerste bord speler van WSG is.  Vanuit Siciliaans had hij een mooi overwicht in het centrum opgebouwd en dacht met een wat gevaarlijke paardvork een kwaliteit te winnen en af te wikkelen. Er zat een bug in de combinatie; de laatste afruilslag bleek niet voor Jos. Dat scheelde net weer een stuk tegen de kwaliteit en Marcel speelde het eindspel prima uit.
Dat was de laatste wedstrijd in de promotieklasse van de SBO. Volgend jaar zal dit omgeturnd zijn in een vierde en vijfde klasse KNSB.

De uitslagen:

Speeldatum:             di 10 april
Team:                         2
Ronde:                       7
Plaats:                        Thuiswedstrijd te Borne
Tegenstander:         ENO -2
Locatie:                      de Spil

Eigenlijk hadden we deze avond voor het kampioenschap willen spelen. Maar dat is een gelopen race. Niemand kon ook vertellen wat de uitslag was van de kampioenswedstrijd Almelo-3 tegen Park Stokhorst, welke afgelopen maandag in Enschede is gespeeld. . Inmiddels is het mij bekend. De uitslag is 4-4 geworden en daarmee is Almelo kampioen. (ze hadden de eerste wedstrijd nl. gewonnen). Deze avond was dus bestemd om uit te maken wie zich derde of vierde in de tweede klasse mag noemen. Eigenlijk ging het om “niets”. ENO-2 vroeg zich of of ze wel moesten komen omdat ze ook nog amper een team op de been konden krijgen. Uiteindelijk viel dat wel mee en hadden ze een man minder maar kwamen wel met 3 spelers met een rating van ca 1700.  We mochten dus beginnen met een punt voorsprong. Dat werd al snel meer door een goede partij van Theo. Ook Hans was goed bezig en gaf Wim Brinkhuis deze keer geen schijn van kans.  Jos raakte verwikkeld in een remise variant en dat werd het ook. Alhoewel later bleek dat er meer in had kunnen zitten. (zei Fritz). Maar het was dus al snel 3,5- 0,5 dus dat leek kat-in-het-bakkie.  Mooi niet dus.  Frans gaf een toren weg en verloor,  John vocht zich heel goed, na stukverlies,  uit een zware aanval maar had te weinig over voor een goed eindspel. Thomas vergaloppeerde zich met de lichte stukken en kwam er twee achter. Hij vocht nog een pion naar de overzijde, maar in het zicht van de haven moest deze toch capituleren. Dus was het al weer 3,5-3,5. Er restte nog de partij van Wim, zo ging het hele clubje toeschouwers weer een bord verder.  Wim had een materieel gelijke stelling, maar positioneel kwam hij toch steeds verder achterop.  Er kwam zelfs een dreigende koningsaanval op hem af en eigenlijk leek het er op dat deze partij ook voor Borne verloren zou gaan. Maar de tegenstander zette, in tijdnood,  de dame op een (voor ENO) verkeerd veld en daarna was het laatste punt voor Wim en voor Borne.  Zijn we toch nog derde geworden. Het was een boeiende schaakavond.

de individuele uitslagen: