(Verslag door Menno Monsma)

Het bekeravontuur zit er voor Borne al weer op. In de eerste ronde – tevens Achtste finale – kwam het viertal van Lonneker dinsdag 16 december op bezoek. Gebrand op sportieve revanche voor de nederlaag van hun tweede team in de KNSB-competitie enkele dagen geleden, startte Lonneker furieus. Op het eerste bord werd Menno – in meerdere opzichten onherkenbaar – snel in een hopeloze positie gebracht. Ook Paul op bord 4 kwam slecht uit de opening. Een wanhoopsaanval met een toren minder sloeg niet door, hoewel onze Paul nog kansen op een spectaculair matbeeld had.

Met deze snelle 0-2 achterstand leek de wedstrijd beslist, want de resterende partijen stonden kansrijk voor de gasten.

Goswin (bord 2) had een solide stelling, maar zijn tegenstander bezat het loperpaar, waarvan er een onaantastbaar op d4 was geposteerd. Lex (bord 3) had weliswaar met zwart een pion meer, daarvoor bezat de witspeler echter druk op pion d7 en aanvalskansen. De positie van Goswin was uiteindelijk niet te houden, zodat de wedstrijd met 0-3 al verloren ging.

Voor Borne werd de eer gered door Lex. Zijn tegenstander kon een pion terugwinnen met betere stelling, maar koos ervoor met een stukoffer op mat te spelen. Lex wist met een tussenzet, die door zijn tegenstander was gemist, de aanval af te slaan en een zwaar bevochten overwinning te behalen. Hiermee werd de eindstand op 1-3 bepaald.

(Verslag door Jos Muller)

Afgelopen zaterdag 13 december nam ons KNSB-team het op tegen Lonneker/Park Stokhorst 2. Dat is een combi-team van de spelers van Lonneker en Park Stokhorst. De sterkste spelers van Lonneker spelen nog even een klasse hoger en ook deze keer moesten er spelers uit het tweede team als invaller fungeren. Dit resulteerde in een verzwakking van onze tegenstander. Omdat er twee spelers van ons die zaterdag niet beschikbaar waren en we zo sterk mogelijk wilden aantreden, waren er twee wedstrijden al op vrijdag 28 november vooruit gespeeld. Dat pakte goed uit en de behaalde anderhalf punt gaf ons een mooie uitgangspositie.

Bord 1: Menno Monsma (z) – Martijn Hage ½-½
Bord 7: John Leerentveld (z) – Jarich van der Molen 1-0

Menno stond vrijwel de hele partij iets beter, maar maakte een grote fout – wit kon afwikkelen naar een gewonnen pionneneindspel. Gelukkig werd dit gemist, wit speelde op remise en zag het niet. Daarna werd er snel remise overeengekomen. John speelde een spectaculaire partij. Na de opening was het een complete chaos. In een slagwisseling leek zijn tegenstander een stuk te winnen, maar John stond uiteindelijk slechts een pion achter. Teamleider Bas van Lonneker nam al een foto, want het leek voor wit totaal gewonnen, maar dus niet … In het verre middenspel blunderde wit en kon John door een paardvork een volle toren winnen.

Op de wedstrijddag zelf werden we geconfronteerd met de afwezigheid van Henk Eillert. Later bleek dat Henk met een herseninfarct in het ziekenhuis was beland. Verder weten we nog niet zoveel. We wensen Henk een spoedig herstel toe.
Voor ons was het inzetten van een vervanger inmiddels te laat. Dus begonnen we eigenlijk weer met een gelijke stand. Dat duurde niet lang, want deze keer had Theo geen pionneneindspel nodig om de partij naar zich toe te trekken. Hij opende meteen de aanval op de vijandelijke koningsstelling. De invaller van Lonneker wist daar niet goed mee om te gaan en de stand was al weer snel in ons voordeel.

Patrick koos voor een vroege remise, omdat hij blijkbaar geen inspiratie meer uit zijn stelling kon halen. Ook Jos kreeg remise aangeboden in een positie, waarin hij alleen met kwaliteitsverlies zou verder kunnen om een zetherhaling uit de weg te gaan. Dat was niet verkeerd, want inmiddels had Marinus een dodelijke aanval geopend na de lange rokade van zijn tegenstander – met korte rokade was het minstens gelijk spel geweest voor de LPS-speler. Blij kon Marinus mij mededelen, dat hij Borne aan de eerste overwinning had geholpen. Tussenstand 4,5-2,5.

Goswin mocht het verhaal afmaken. Een eindspel met 4 torens en twee dames en ieder een vrijpion, dat ging nog gelijk op.
Maar de verzwakte pionnenstructuur op de koningsvleugel van de tegenstander gaf uiteindelijk de doorslag.
Goswin won en bracht daarmee de eindstand op 5,5-2,5.

Volgende wedstrijd is op 10 januari in het nieuwe jaar. We gaan dan naar Enschede voor de wedstrijd tegen het 4e team van Max Euwe, dat tot dusverre slechts 1 matchpunt heeft afgegeven.

(Verslag door Menno Monsma)

Na de nederlaag in Epe in de 3e ronde van de KNSB-competitie was het oordeel, dat het team collectief gefaald had.
Onze tegenstanders met de liefelijke naam “De 7 Pionnen” bleken gevaarlijke spelers te zijn, die Borne op een grote nederlaag trakteerden. Zaterdag 22 november, een dag om snel te vergeten …

Vier nederlagen, 3 remises en slechts een winstpartij was de slotbalans voor Borne 1.

Nederlagen waren er voor Henk Uijthof, Theo Heeregrave, Paul Formanoij en Goswin Zeeman.

Henk Uijthof koos een degelijke opstelling tegen de Bird van zijn tegenstander, maar kon averij niet vermijden. Theo had weliswaar na de opening 2 lopers voor een toren, maar een zwarte pion op e3 en een achterstand in ontwikkeling zorgden ervoor, dat hij kopje onderging. Paul verloor door een onnauwkeurigheid al vroeg een stuk. De compensatie hiervoor bleek te weinig te zijn. Goswin had een veelbelovende aanval na een pionoffer gekregen. Na nog een pion te hebben gegeven, verloor de aanval echter aan kracht. Met 2 pluspionnen wist zijn tegenstander het punt veilig te stellen.

Remises werden behaald door Art Rol, Jos Muller en Menno Monsma.

Art wist met zijn gebruikelijke scherpe stijl een half punt op het conto van Borne bij te schrijven. De partij van Jos was misschien wel de degelijkste van die middag. Een pluspion wist hij net niet te verzilveren.
Menno stond een pion voor in een eindspel, maar miste een tactische wending en mocht blij zijn, dat hij nog de remisehaven bereikte.

De enige die zich aan de algehele malaise onttrok was Henk Eillert. Na een originele partij-opzet – was het Frans, was het Hollands? – zag wit een zwarte dame op h2 binnenkomen, waarna Henk er korte metten mee maakte.

Na deze tweede nederlaag staat Borne er slecht voor. Wellicht biedt de volgende ronde tegen de Lonneker/Park Stokhorst combinatie goede kansen op een nu wel erg nodige overwinning.

(Verslag door Menno Monsma)

Na de valse start in Zwolle gaf de thuiswedstrijd tegen het tweede achttal van de combi-club TAL gelegenheid om van de nul af te komen. De naam van de tegenstander TAL is een verwijzing naar de oud-wereldkampioen en naar de riviertjes Tjonger, Aa en Linde. De club is een samenwerkingsverband van de verenigingen uit Heerenveen, Wolvega en Steenwijk.
Genoemde rivieren stromen in de buurt van deze drie plaatsen.

Klokslag 1 uur op 1 november ging de match van start. Het werd net als in de vorige editie een spannende strijd.

De wedstrijd was zo’n twee uur onderweg, toen de speelzaal werd opgeschrikt door een kreet. Het bleek Theo te zijn, die zelf nog meer geschrokken was, omdat hij door een paardvork een volle toren verloor. Enigszins onfortuinlijk, veel pionnen stonden er nog – slechts een paard en toren hoefden geruild te worden om Theo’s favoriete pionnen-eindspel te bereiken.  Hij had anders minstens remise kunnen maken. (0 – 1)

Jos wist snel gelijk te maken. Zijn tegenstander liet de koning in het midden staan. Nadat zwart ook nog gedwongen was met de koning op f7 terug te nemen, was het duidelijk dat zwart dit niet ging overleven. Met overtuigend spel wist Jos de partij te winnen. (1 – 1)

Niet lang daarna besloten Henk en zijn tegenstander tot remise. Hij leek wat beter te staan met het bezit van het loperpaar. Henk gaf de volgende toelichting: “Op een gegeven moment verspeelde ik onnodig een pion. Ik kreeg wel aanval, maar kon niets forceren, want de tegenstander verdedigde zich secuur. Waarop ik remise aanbood, wat werd aangenomen.” (1½ – 1½)

De partij van Patrick leek wel wat op zijn potje van de vorige ronde. De tegenstander werd opgezadeld met kleine zwaktes, Patrick won hier en daar een pion en schoof het eindspel uit zonder zijn tegenstander een kans te geven. Zo wist de thuisclub de leiding te nemen. (2½ – 1½)

Erg lang kon Borne niet van deze voorsprong genieten. Art, spelend met zwart, was ongetwijfeld geïnspireerd door de naam van onze tegenstander. Na wederzijdse korte rochade speelde hij zijn koningsvleugel-pionnen op om een gevaarlijke aanval op te zetten. De witspeler verdedigde zich bekwaam en wist de aanval over te nemen, daarbij geholpen door de zwarte pionnen, die hun koning niet goed meer beschermden. (2½- 2½)

De laatste drie partijen stonden objectief slechter op dit moment.

Marinus had een eindspel met een kwaliteit meer, maar zijn toren was beperkt in ruimte t.o.v. het loperpaar van de tegenstander. Deze had bovendien ver opgerukte pionnen. Marinus wilde remise aanbieden, maar teamleider Jos zei hem door te spelen. Uiteindelijk werd toch (gelukkig!) remise overeengekomen. Hij kon de partij eigenlijk ook niet winnen – sterker nog, Marinus stond op verlies. (3 – 3)

Op de foto staat de partij van Menno ongeveer gelijk, maar daar waren heel wat avonturen aan vooraf gegaan.
Kwaliteitsoffer, pionoffer, stukoffer, het hield maar niet op. Beide spelers misten duidelijke winsten, dus was het niet meer dan logisch, dat de partij met een zetherhaling eindigde in een stelling waar wit toren, loper en paard voor de dame had. (3½ – 3½)

Nu was het aan Goswin om een matchpunt binnen te slepen door een eindspel remise te houden. Goswin had een loper en een pion, zijn tegenstander een paard en 2 pionnen. Deze had kunnen winnen door zijn vrijpion op te spelen. Slaan van deze pion zou dan tot verloren pionnen-eindspel leiden. Volgens eindspel-DB had wit op dat moment 8 zetten die de winst in stand hielden, 3 zetten die zelfs tot verlies zouden voeren (wit geeft paard weg) en slechts 1 zet die remise op zou leveren. Gelukkig voor ons koos de witspeler juist deze zet (55. Pc4-e5+, zie foto – 55. d5-d6 had gewonnen), waarop er snel een remise-stelling op het bord verscheen. Wit hield uiteindelijk 1 pion over met de zwarte koning ervoor, dus remise overeengekomen. (4 – 4)